Pierwsze dni w przedszkolu...

• piżamka, pościel i kapcie dziecka – prosimy o podpisanie;
• poszwa na koc – wymiary 120 cm x 90 cm (poszwa o wymiarach jak na pościel do łóżeczka), podpisana imieniem i nazwiskiem dziecka lub własna kołderka i poszwa;
• poduszka typu „jasiek”;
• prześcieradło z gumką o wymiarach jak do łóżeczka;
• piżama wciągana, nie na guziki (podpisana góra i dół);
• ubrania na zmianę włożone do podpisanego worka/torebki w szatni, w zależności od pory roku (podkoszulek, bluzka, spodnie, spódniczka, getry, majtki, skarpetki, rajstopy itp.);
• torebka na zabrudzone rzeczy;
• kapcie;

 
KRÓTKIE POŻEGNANIE
Przeciąganie pożegnania bardzo utrudnia rozstanie dziecku. Długie przebywanie w szatni, uściski bez końca, pożegnania i powroty dziecka z sali do szatni sprawiają, że sytuacja staje się trudna dla wszystkich stron – zarówno rodzica, dziecka, jak i nauczyciela.
 
RUTYNA
Warto umówić się z dzieckiem na sposób pożegnania i trzymać się przyjętej zasady. To może być cokolwiek, co odpowiada rodzicowi i dziecku, np. kiedy dziecko jest już przebrane „Buziak, przytulas, piąteczka… :)”. Pierwszego dnia ciężko mówić o rutynie, ale po jakimś czasie dziecko zacznie się przyzwyczajać, a rozstanie będzie łatwiejsze.
 
POZYTYWNE KOMUNIKATY
Kiedy mówimy dziecku „Nie bój się” uświadamiamy mu, że w ogóle jest się czego bać. Strach w naszym głosie, żal i współczucie sprawiają, że dziecko utwierdza się w przekonaniu, że dzieje mu się krzywda. Spokojnie. Nic złego się nie wydarzy. Niech dziecko czuje to również od rodzica. Powiedz: „Będzie fajnie! Miłej zabawy!”
 
MÓWIENIE PRAWDY
Kiedy mówimy: „Mamusia/tatuś pójdzie do samochodu i za chwileczkę wraca”, oszukujemy, a dziecko szybko się zorientuje, że nie może ufać rodzicowi. Brak zaufania do rodzica przekłada się na brak zaufania wobec nowej Pani i przedłuża proces adaptacji dziecka w przedszkolu. Ucieczka rodzica, gdy dziecko odwróci swoją uwagę nie przyniesie pozytywnych efektów.
 
CIERPLIWOŚĆ I WRAŻLIWOŚĆ
Okres adaptacyjny potrafi być burzliwy i długi. Wiele zależy od rodzica i nauczyciela, ale i od wrażliwości dziecka, która jest od nas niezależna. Warto więc uzbroić się w cierpliwość, pozytywnie nastawić i być wsparciem dla dziecka. Krzyk i negatywne komunikaty („Jak nie przestaniesz płakać, to…”) tylko pogarszają sytuację.
 
WEJŚCIE DO SALI
Moment „wyrywania dziecka” z objęć rodziców jest nieprzyjemny dla każdej ze stron – dziecka, rodzica i nauczyciela. Dziecko zaczyna widzieć w nauczycielu osobę, która siłą odbiera je mamie lub tacie. Dużo prościej nam, nauczycielom, przejąć rączkę dziecka i uściskać ją w szatni, niż wyrwać dziecko rodzicowi. Buduje to zaufanie dziecka wobec nas.
Najlepiej zasygnalizować dzwonkiem w szatni, że dziecko jest gotowe do wejścia do sali, wówczas Pani odbierze je od mamy lub taty i zaprowadzi do dzieci…po jakimś czasie dziecko już samo będzie przemierzało korytarz.
 
ZAUFANIE
Pierwsze dni w przedszkolu to trudny czas nie tylko dla dziecka, ale i dla rodzica. Wiemy o tym doskonale. Prosimy nam zaufać :)